از مشايخ سيد بن طاوس افراد زير را مىتوان نام برد : 1 - شيخ حسين بن محمّد سوراوى ، 2 - شيخ أبو الحسن على بن يحيى حنّاط ، 3 - شيخ نجيب الدين بن نما ، 4 - شيخ تاج الدين حسن بن دربى ، 5 - سيد شمس الدين فخّار بن معد موسوى ، 7 - سيّد صفى الدين محمّد بن معد موسوى ، 8 - شيخ سديد الدين سالم بن محفوظ بن غزيرة سوراوى ، 9 - سيّد أبو حامد محى الدين محمّد بن عبد الله الاسحاقى ، 10 - نجيب الدين محمّد سوراوى ، 11 - سيّد كمال الدين حيدر بن محمّد حسينى . بزرگانى در مجاورت با سيّد بن طاوس تربيت شدند و از او بهره بردند و مطالب فراوانى از او نقل كردند كه از آن جمله‌اند : 1 - شيخ سديد الدين يوسف بن على المطهّر پدر علامهء حلّى . 2 - شيخ جمال الدين يوسف بن حاتم شامى . 3 - علامهء حلّى جمال الدين حسن بن يوسف 4 - شيخ تقى الدين حسن بن داود حلىّ 5 - سيّد غياث الدين عبد الكريم بن أحمد بن طاوس نگارندهء فرحة الغرى سيد بن طاوس به موجب داشتن كتابخانهء مهمّى كه بسيارى از كتبى نادر را در اختيار داشته ، لذا آثار او از اين نظر سخت مورد توجّه است و براى بررسى برخى كتب ناياب در اين عصر ، از گوشه و كنار آثار سيد بن طاوس مىتوان در مورد آن كتب اطلاعات نسبتا مفيدى بدست آورد . شيوهء نگارش سيّد بن طاوس در برخى از آثارش چنين بود كه مطالب را خود معين مىكرد و بعد دوستانى داشت كه مطالب را برايش مىنوشتند ، چنان كه خود در آخر كتاب مهج الدعوات به اين موضوع اشاره مىكند و مىگويد : ابن طاوس گويد : در وقت تاليف اين كتاب من خود اين را ننگاشتم ، بلكه دعاها را از كتابها نشان مىنمودم و آنها را به كاتب مىدادم كه آنها را به حسب فهم و قابليت خود نقل كند و اين از جهت شتاب بسيارى بود كه داشتم . پس اگر در دعاها غلط يا سهو بسيار يا اندك باشد از زيادتى سرعت و تعجيل خواهد بود . لذا القابى كه در برخى كتب سيّد ملاحظه مىشود متعلّق به همان نگارندگان است كه با جلالت از سيّد بن طاوس ياد كرده‌اند . فهرست آثار او به شرح زير است : « مهج الدعوات و منهج العبادات » ، « جمال الأسبوع بكمال العمل المشروع » ، « فلاح السائل و نجاح المسائل » ، « سعد السعود » ، « الامان من أخطار الاسفار » ، « الدروع الواقية » ، « الاقبال لصالح الاعمال » ، « مصباح الزائر » ، « كتاب المجتنى » ، « الطرايف في معرفة المذاهب » ، « الاجازات » ، « الاصطفاء في تاريخ الملوك و الخلفاء » ، « أنوار أخبار أبى عمرو الزاهد » ، « البهجة لثمرة المحجّة » ، « التحصين في أسرار ما زاد على كتاب اليقين » ، « التوفيق للوفاء بعد التفريع » ، « ربيع الالباب » ، « روح الاسرار و روح الاسمار » ، « غياث سلطان الورى لسكّان الثرى » ، « الطرف من الانباء و المناقب » ، « فتح الابواب بين ذوى الالباب » ، « فتح محجوب الجواب الباهر في شرح وجوب خلق الكافر » ، « فرحة الناظر و بحجة الخواطر » ، « القبس الواضح من كتاب الجليس الواضح » ، « محاسبة النفس » ، « كشف المهجّة لثمرة المهجة » ، « الملهوف على قتلى الطفوف » در تاريخ كربلا ، « اليقين في إمرة امير المؤمنين على بن ابى طالب » ، « مهمات في صلاح المتعبّد و تتمات لمصباح المتهجّد » ، « المضمار » ،